Niccolo Paganini, İtalyan keman virtüözü, gitarist ve kompozitör. Gelmiş geçmiş en büyük keman virtüözlerinden biri olarak anılır. 19. yüzyılda Avrupa'da pek çok başarılı keman sanatçısı bulunmasına rağmen, Paganini dehasıyla kendinden söz ettirmeyi başarmıştır.

27 Ekim 1782'de Ceneviz'de, Antonio ve Teresa Paganini'nin oğlu olarak dünyaya geldi. Beş yaşındayken babasından mandolin çalmayı öğrenerek müzikle tanışan Paganini, yedi yaşına geldiğinde keman çalmaya başladı ve onbir yaşındayken ilk konserini verdi. Giovanni Servetto ve Alessandro Rola gibi önemli eğitmenlerden dersler aldı. Bu eğitmenler, zaten herşeyi bildiğini farkettikleri Paganini'ye ders vermeye devam etmediler. Paganini, gençlik yıllarında sahip olduğu üstün yeteneği kaldıramadı ve içki ve kumar gibi alışkanlıklar edindi.

1804 yılına gelindiğinde Ceneviz'e taşındı ve burada kompozüsyonları üzerinde çalışmaya başladı. 23 yaşına geldiğinde eşsiz bir keman virtüözü olarak tanınmaya başlayan Paganini, 1813'te Milan'da, 1828'de Viyana'da, 1831'de Londra ve Paris'te kariyerinin önemli solo konserlerini verdi. Leipzig'te verdiği konseri izleyen, dönemin ünlü piayno eğitmeni Fiedrick Wieck günlüğünde Paganini'den, "Nesillerdir O'nun kadar büyük ve eşsiz bir sanatçı doğmadı" sözleriyle bahsetti.

Paganini'nin en sevdiği kemanı, 1742 yılında Giuseppe Antonio Guarnieri del Gesu tarafından yapılan ve "The Cannon" adını verdiği kemanıydı. Bu keman, normal kemanların aksine kazayla, çalınan telin dışındaki tellere çarpmayı engelleyecek bir yapıya sahipti. Bu sayede üç yada dört telden aynı anda çalınabiliyordu.

1834 yılında, frengi hastalığının tedavisinde kullanılan civa yüzünden zehirlendi ve konserlerini neredeyse tamamen bitirdi. Paganini, 27 Mayıs 1840 tarihinde, gırtlak kanseri yüzünden hayata veda etti.

Paganini ardında pek çok sonat, kapriçyo, konçertolar ve gitar çalışmaları bıraktı.