Ressam ve heykelci olan Alman asıllı Fransız ressam Ernst, gerçeküstücülüğün gelişmesine katkıları olmuş ve sanatta usdışını savunmuştur.

Sağır ve dilsizlere eğitim veren bir ilkokul öğretmeninin altı çocuğundan sonuncu olarak Brühl’de dünyaya geldi.

1909 yılında Bonn Üniversitesi’nde felsefe öğrenimi görmeye başladı. Öğrenimi sırasında akıl hastalarının yaptığı resimlerden etkilenerek resim yapmaya yöneldi.

Picasso, Chirico ve August Macke’nin yapıtları Ekspresyonist akımlara yakınlık duymasına yol açtı.

I.Dünya Savaşı sırasında Alman ordusunda görev aldı. Savaş sonrasında Jean Arp ve Johannes Theodor Baargeld’le birlikte Köln’de “Dadamax” adındaki topluluğu kurdu.

1920’lerde ilk kolaj ve fotomontajlarını gerçekleştirdi ve Burada “Her şey Hala Yüzüyor” (Fatagaga) adlı bir kolaj dizisi yaptı.

Andre Breton, Picabia’yı ziyaret etmek için Paris’e geldiğinde Ernst’in kolajlarını gördü ve çok etkilendi.1920 mayısında Paris’te bir Ernst sergisi düzenlendi.

1922 yılında Paris’e yerleşti. Aralarında Andre Breton, Paul Eluard, Louis Aragon, Philippe Soupault, Robert Desnos, Benjamin Peret gibi yazarların bulunduğu gerçeküstücü gruba katıldı.

1925’de ilk gerçeküstücüler sergisini düzenledi. Aynı yıl frottaj tekniğini yarattı. Frottaj çalışmalarıyla kısa sürede tanındı ve ertesi yıl Draghilev’in isteği üzerine Joan Miro ile Rus Baleleri topluluğunda Romeo ve Juliet’in dekorlarını hazırladı.

1931’de ilk New York sergisi Julien Levy’yi açtı. Sonraları New York’ta Fantastik Sanat, Dada ve Sürrealizm sergileri açan Ernst, toplam kırk sekiz resim sergilerdi.

1934’ten sonra heykel çalışmalarına ağırlık verdi. Resimde olduğu gibi heykelde de doğaçlama teknikleri kullandı.

II. Dünya Savaşı sırasında Paris’i işgal eden Naziler tarafından şehri terk etmeye zorlanan sanatçı, 1941 yılında ABD’de yaşayan oğlu ressam Simmy Ernst’le üçüncü eşi olan koleksiyoncu ve galeri sahibesi Peggy Guggenheim’in yanına gitti.

1941-1944 yılları arasında New York kentinde Breton ve Marcel Duehamp’la VVV dergisinin genel yayın yönetmenliğini yaptı.

1953’te Paris’e döndü. Bir yıl sonrada Venedik Bienali’nde büyük ödül kazandı. 1958’de Fransız uyruğuna geçti, bir yıl sonra Fransız Ulusal Sanat Ödülü’nü aldı.

Önemli Yapıtları: Celebes Fili, Dostların Buluşması, Erkekler Bunu Bilmeyecek, Bülbül Tarafından Tehdit Edilen İki Çocuk, Bütün Kent, Uçak Yutan Bahçe, Yağmurun Ardından Avrupa, Evli Kadının Tuvaleti, Gece Dönüş, Bir Karmelit, Olmak İsteyen Küçük Kızın Rüyası, Papa Düşmanı, Bir Mutluluk Haftası yada Yedi Kapital Element, Canavarlar Okulu İçin, Rüzgarın Gelenekteki Karısı, Aile Meleği.