Fransız besteci Berlioz, Fantastik Senfonisi’yle büyük bir üne kavuşmuştur.

Hector, doktor bir babanın, güzel sesli ve müzikten anlayan bir annenin çocuğu olarak 1803 yılında Fransa’da dünyaya geldi.

Ailesinde herhangi bir enstürman çalmayı bilen kimse yoktu ve oturdukları ilçede tek bir piyano bile bulunmuyordu.

1809 yılında ilkokula başlayan Berlioz, okulda sesiyle ve söylediği şarkılarla kendini herkese tanıttı.Piyano, flüt ve gitar çalan sınıf öğretmeninden eğitim aldı ayrıca ilk keman derslerini okul müdürü üstlendi.

Henüz 12 yaşındayken şarkılar, flüt, keman ve viyola için parçalar besteliyordu.Babası müzikle ilgilenmesini istemediği için 1819’da liseyi bitirdikten sonra Berlioz’u tıp öğrenimine başlattı.

1821 yılında Paris Tıp Fakültesi’ne gönderildi.Fakat Berlioz gizli gizli konserlere gidiyor, Gluck’un operalarını, Beethoven’ın senfonilerini dinliyordu.

1822’de müzik alanında gösterdiği üstün yeteneğinden ötürü Paris Konservatuarı’nın öğretim üyesi ünlü besteci J.F.Lesueur’dan ders almaya başladı.

2 yıl sonra okulu bitirip, diplomasını aldı.Fakat doktorluk mesleğini tamamen bırakarak müziğe yöneldi.

1826’da Büyük Roma Ödülü yarışmasına katıldı ama daha ilk elemelerde kaybetti.Bunun üzerine aynı yıl Paris Konservatuarı’na yazıldı.

Ünlü öğretmen Anton Reicha’dan armoni ve kontrpuan dersleri almaya başladı.1827 yılında “Fem Mahkemesi Yargıçları” adlı operasıyla 2.kez Büyük Roma Ödülü yarışmasına katıldı ve yine başarısız oldu.

1828’de bestelediği bir kantatla yine Büyük Roma Ödülü için başvurdu ve bu yarışmada ikincilik ödülünü kazandı.

1830’da tamamladığı 5 bölümlü “Fantastik Senfoni” adlı eseri ile büyük başarı kazandı ve insanlarca tanınmaya başladı.

Sanatçı aynı yıl “Sardanapale” adlı kantatıyla 4.kez katıldığı Büyük Roma Ödülü’nü kazandı ve 3 yıl Roma’da kalma hakkı elde etti.Roma’da kaldığı süre içinde “Lelio yada Yaşama Dönüş”, “Kral Lear” ve “Rob Roy” adlı uvertürlerini besteledi.

1832 kasımında Paris’e döndü.9 Aralık 1832’de Fantastik Senfoninin Lelio ile birlikte seslendirilmesinden sonra büyük üne kavuştu.

1833 yılında konsere gelen artist Harriet ile ailelerinin karşı çıkmasına rağmen evlendi.Fakat bir süre sonra anlaşamadıkları için evliliklerini sona erdi.

Bu olaydan sonra büyük bir enerjiyle çalışmaya başlayan Berlioz, 1834 yılında viyola ve orkestra için “Harold İtalya’da” adlı eserini ünlü kemancı Paganini için tamamladı.

1836’da 5 ayrı gazetenin müzik yazarlığını üstlendi ve müziğin gelişmesi adına birçok yazılar yazdı.

1838 yılında ilk olarak Paris’te sahnelenen 3 perdelik “Benvenuto Cellini” adlı operasını yazdı.Fakat ilk zamanlarda anlaşılamayan bu opera uzun süre ele alınmadı.

Ancak 1852’de F.Liszt’in yönetimindeki eser uluslararası planda bir repertuar operası olmanın önemini kazandı.

Berlioz, 1840 yılında Fransa’da siyasal olayların başladığı sırada hükümetçe kendisine ısmarlanan “Yas ve Zafer Senfonisi”ni yazdı.

1841-1845 yılları arasında Belçika, Almanya, Avusturya, Rusya, Çekoslovakya ve Macaristan gibi ülkelerde konserler verdi.

1844 yılında “Büyük Modern Çalgılama ve Orkestralama” adlı ünlü öğreti kitabını yazdı.

Yalnız yaşayamayacağını anlayan sanatçı, 13 yıldır ilişkisi bulunan İspanyol asıllı piyanist Marien Recio ile evlendi.

1858’de “Truvalılar”, 1861’de “Truvalılar Kartaaca’da” adlı operası sahneye kondu.

Bundan sonra suskunluk dönemine giren Berlioz, “İsa’nın Çocukluğu” oratosu ile Shakespeare’in “Kuru Gürültü” adlı romanından alınan 2 perdelik “Beatrice et Benedict” adlı eseri yazdı.

Daha önce kısa aralıklarla babasını, annesini, kız kardeşini ve eşleri Harriet ile Maria’yı kaybeden Belioz, 1865 yılında yüzbaşı oğlunun Havana’da hayatını kaybetmesi üzerine hayatındaki en büyük acıyı yaşadı.

Monaco ve Nice’deki gezisinde düşerek ayağını inciten Berlioz, Paris’e dönünce hastalandı, 65 yaşındayken 8 Mart 1869 günü hayata gözlerini kapadı.

Başlıca Yapıtları: Yunan Devrimi Üzerine Kahramanlık Sahneleri, Kleopatra, Sardanapal'ın Son Gecesi, Requim, Te Deum, Faust'un Sekiz Sahnesi, Les Francs-Juges, Korsan, Romeo ve Juliet.